Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους.Ας είναι το 2014 έτος ευημερίας,υγείας,χαράς και ευτυχίας για όλο τον κόσμο και παιδιά,ας γελάσουμε λιγο περισσότερο φέτος.Ας μείνουν τα βάσανα και οι στενοχώριες πίσω στο 2013!!!

Το Annete's blog σας περιμένει και φέτος για πολλές συζητήσεις,σχόλια και παρατηρήσεις.Ευχαριστώ όλους όσους διαβάζουν και στηρίζουν το "ταπεινό"και νεοσύστατο μπλογκ μου με ιδιαίτερες ευχαριστίες στη φίλη μου Αλίκη απο το "Η Αλίκη στη χώρα των βιβλίων"μπλογκ.Αλίκη μου,να'σαι καλά και χρόνια σου πολλά.Ευχαριστώ επίσης την Αναστασία Λεβ.για τις πολύτιμες συζητήσεις και μερικά απο τα θέματα που μου ενέπνευσαν αυτές.Αναστασία,χρόνια σου πολλά,ευχαριστώ που είσαι μια απο τις πιο πιστές αναγνώστριες των αναρτήσεων μου.

 

Χρόνια πολλά και πάλι σε όλους!!!! 

 

Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Τσάρλς Ντίκενς

Εμπενίζερ Σκρούτζ:Ο λογοτεχνικός ήρωας των Χριστουγέννων

 

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

Η "Χριστουγεννιάτικη ιστορία"του Τσάρλς Ντίκενς αποτελεί σταθερή αξία,εδώ και πάρα πολλά χρόνια,κάθε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά.Ο κακιασμένος ήρωας,Εμπενίζερ Σκρούτζ είναι

Το εξώφυλλο του βιβλίου

αναμφισβήτητα ο πρωταγωνιστής των Χριστουγέννων.Κακός,στριμμένος και δύστροπος,σχεδόν μισάνθρωπος παίρνει το μάθημα του και γίνεται καλύτερος άνθρωπος,μαθαίνοντας το νόημα της αγάπης και της προσφοράς.Ο Σκρούτζ,αυτόματα,γίνεται σύμβολο και αγγελιοφόρος της αγάπης και του πνεύματος των Χριστουγέννων.Κάθε χρόνο η ιστορία του Σκρούτζ συγκινεί και διδάσκει μικρούς και μεγάλους.Κακά τα ψέματα δεν νοούνται Χριστούγεννα χωρίς τον Σκρούτζ και την μαγευτική του περιπέτεια!

Το υποτιμημένο αριστούργημα του Μ.Νάιτ Σιάμαλαν

"Σκοτεινό χωριό",μια παρεξηγημένη ταινία!

 

Η αφίσα της ταινίας

Ο ινδικής καταγωγής,Μ.Νάιτ Σιάμαλαν έχει αποδείξει πως είναι ένας απο τους καλύτερους και πιο ταλαντούχους σκηνοθέτες του Χόλιγουντ και όχι άδικα.Μετά την "Έκτη αίσθησή"του άλλαξε ρίζικα ο τρόπος προσέγγισης των άλλων σκηνοθετών στις λεγόμενες ταινίες τρόμου.Ο Σιάμαλαν έφερε ένα νέο αέρα και σηματοδότησε μια ολόκληρη επόχη,δημιουργώντας τη δική του "σχολή" στη δημιουργία ταινιών θρίλερ.Ποιός μπορεί να ξεχάσει το αναπάντεχο και συγκλονιστικό φινάλε της "Έκτης αίσθησης";Στη θύμιση του ακόμη ανατριχιάζω.

Ο εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες

Φρέντυ Κρούγκερ:Ο άρχοντας των ονείρων

Η αφίσα της πρώτης ταινίας του 1984

Βαδίζοντας στα μονοπάτια της προηγούμενης ανάρτησης θα σας παρουσιάσω σήμερα μια θρυλική πλέον,σειρά ταινιών θρίλερ,8 στον αριθμό,με κεντρικό ήρωα τον αποκρουστικό Φρέντυ Κρούγκερ,τον οποίο ενσαρκώνει μοναδικά ο ηθοποιός Ρόμπερτ Ίνγκλαντ.Τίτλος της "Εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες".Η ταινία αυτή αποτελούσε τον παιδικό μου εφιάλτη και ομολογώ πως μέχρι σήμερα η φιγούρα του Φρέντυ με τρομάζει ακόμα κάθε φορά που βλεπω τις ταινίες.Μερικοί βρίσκουν τον Κρούγκερ γελοίο,αστείο,καρικατούρα,όχι,όμως και εγώ!

Η πρώτη ταινία προβλήθηκε το 1984 και απο την πρώτη στιγμή έκανε πάταγο στους απανταχού λάτρεις των ταινιών τρόμου.Η ανατριχιαστική σκηνή στην αρχή βάζει τον θεατή κατευθείαν στο θέμα και κόβει το αίμα απο το πρώτο λεπτό.Ας πάρουμε.όμως,τα πράγματα απο την αρχή.Ποιός είναι αυτός ο Φρέντυ Κρούγκερ και γιατί συνεχίζει να είναι ένας απο τους πιο τρομακτικούς ήρωες ταινιών θρίλερ;

SAW

"Γειά,θέλω να παίξω ένα παιχνίδι"

Με αφορμή το Halloween,πήρα την απόφαση να παρουσιάσω ένα θέμα που δεν τόλμησα έως τώρα.Η
ταινία που θα αναλύσω αποτελούσε παράδοση,θα μπορούσαμε να πούμε, για 7 ολόκληρα χρόνια κάθε τέλος του Οκτώβρη.Ποια ήταν αυτή η ταινία και οι 6 συνεχειές της θα το δούμε παρακάτω...

Η αφίσα της ταινίας

Ποιός δεν θυμάται την ιστορική πλέον φράση του μυστηριώδη και εκκεντρικού δολοφόνου Jigsaw που προκαλούσε τα θύματά του λέγοντας "Γειά,θέλω να παίξω ένα παίχνιδι".Όλα αυτά φυσικά αφορούν τη σειρά ταινιών "Σε βλεπω"(SAW),με πρωταγωνιστή τον Tobin Bell.Τις ταινίες αυτές κάποιοι λατρεύουν να τις μισούν,αφού ξεχειλίζουν απο βια και σκηνές που σοκάρουν,ειδικά μετά τη δεύτερη ταινία.Η πρώτη και καλύτερη,κατ'εμέ,είναι λιγότερο βίαιη απο τις υπόλοιπες 6 και μάλιστα δεν θα την έβαζα στα ίδια μέτρα και σταθμα με τις άλλες του είδους,αφού είναι αρκετά φιλοσοφιμένη με πολύ έξυπνο σενάριο και έξοχες ερμηνείες.Η πρώτη ταινία προβλήθηκε το 2004 και αμέσως έκανε αίσθηση και απέκτησε το δικό της φανατικό κοινό.Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι του James Wan και το σενάριο ανήκει στον ίδιο και τον Leigh Whannell,ο οποιος είναι ο ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών της πρώτης ταινίας "Σε βλέπω".

Άνθρωποι και ποντίκια

Το αριστούργημα του Τζών Στάινμπεκ

Ο Τζων Στάινμπεκ

Ένα απο τα βιβλία που διάβασα και με άγγιξαν,τον τελευταίο καιρό,είναι το "Άνθρωποι και ποντίκια" του Τζων Στάινμπεκ.Πρόκειται για ένα έργο,πάνω απ'όλα ανθρώπινο και συγκινιτικό που αγγίζει βαθιά τον αναγνώστη και του μαθαίνει το σκληρό πρόσωπο της ζωής.Αν και ο Στάινμπεκ είναι περισσότερο γνωστός απο "Τα σταφύλια της οργής",το "Άνθρωποι και ποντίκια"κεντρίζει και προβληματίζει όσο κανένα άλλο έργο του αμερικανού συγγραφέα.

Δύο φτωχαδάκια ο Τζόρτζ και ο Λένι ταξιδεύουν απο πολιτεία σε πολιτεία και ψάχνουν απεγνωσμένα για εργασία.Ο Τζόρτζ είναι δυναμικός και αποφασιστικός,ο Λένι είναι νοητικά διαταραγμένος,αν και μυώδης και δυνατός.Το μυαλό του είναι σαν μικρού παιδιού.Εξαιτίας του Λένι,οι δύο φίλοι,έχουν χάσει πολλές ευκαιρίες για εργασία.Κανένας δεν τους εμπιστεύεται,ώσπου τελικά προσλαμβάνονται για δουλειά σε μια φάρμα.Τη δουλειά και την κουβέντα με τον εργοδότη και τους άλλους εργάτες την κάνει αποκλειστικά ο Τζόρτζ,ο οποιος ζητάει απο τον Λένι να μη βγάλει μιλιά και χάσουν μια τόσο καλή δουλειά.Ο Λένι υπακούει,μα η συμπεριφορά του δεν περνάει απαρατήρηρτη απο τους άλλους,όλοι βλέπουν πως ο Λένι είναι ένα παιδί σε σώμα ενήλικα.

Η Τζέιν Έυρ στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη

Ποιός είναι ο καλύτερος Ρότσεστερ;

Η Τζέιν Έυρ,της Σαρλότ Μπροντέ,όπως θα έχετε σίγουρα διαπιστώσει ήταν,είναι και θα είναι το αγαπημένο μου μυθιστόρημα κάτι σαν το παλιό καλό κρασί,που αντί να φθείρεται,με τον καιρό, μέσα μου, ολοένα και ωριμάζει.Οι φίλοι και οι γνωστοί μου με φωνάζουν Τζεϊνερόβια και όχι άδικα.

Έχω διαβάσει το βιβλίο άπειρες φορές(ούτε ξέρω πόσες!)και κάθε φορά μου χαρίζει την ίδια ευχαρίστηση,όπως την πρώτη φορά.Ο γοητευτικότερος και αινιγματικότερος χαρακτήρας είναι αναμφισβήτητα ο κος Ρότσεστερ,ο κατά 20 χρόνια μεγαλύτερος εργοδότης της φτωχής και χαμηλών τόνων γκουβερνάντας,Τζέιν Έυρ,που της ξυπνάει,για πρώτη φορά,το τρυφερό αίσθημα.Είναι ένας λογοτεχνικός ήρωας που έχει αγαπηθεί αλλά και μισηθεί απο πολλούς αναγνώστες του κλασσικού μυθιστορήματος της Σαρλότ Μπροντέ.Για εμένα είναι κάτι σαν τον αγαπημένο ήρωα των Οστενοκολλημένων,κο Ντάρσυ.Οι δυό τους,βέβαια,είναι διαφορετικοί,αλλά όμως και αρκετά όμοιοι.Η σκληρότητα στην συμπεριφορά τους αρχικά,τους κάνει να μοιάζουν.Άλλο,όμως,Ρότσεστερ και άλλο Ντάρσυ.Ως μεγάλη θαυμάστρια της Τζέιν Έυρ,προτιμώ,χωρίς δεύτερη σκέψη,τον κο Ρότσεστερ.

H Charlotte Bronte

Ο ωμός του τρόπος,αρχικά,κεντρίζει τον αναγνώστη,ώσπου στη συνέχεια γνωρίζουμε ένα Ρότσεστερ πιο τρυφερό και ικανό να αγαπήσει με όλο του το είναι τη φτωχή και αρκετά μικρότερη του γκουβερνάντα.Ο ψυχικός του πόνος και το μυστικό που τον βαραίνει θα σηματοδοτήσουν την αρχή για πολλά βάσανα και κακοτυχίες.Ο κος Ρότσεστερ θα πέσει στα πατώματα για τη Τζέιν,θα μπορέσει,όμως να την κρατήσει;Το μυστικό του είναι τόσο βαρύ που απειλεί τη σχέση του με τη νεαρή κοπέλα και φαίνεται αξεπέραστο.

Για την "Τζέιν Έυρ",έχουν γίνει,ίσως,οι περισσότερες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές μεταφορές
απο κάθε άλλο μυθιστόρημα.Σε αυτή την ανάρτηση θα προσπαθήσω να παρουσιάσω,όχι μόνο τις υπάρχουσες διασκευές,άλλα και να κρίνω,πάντα με τα δικά μου μέτρα και σταθμά,τον καλύτερο κο Ρότσεστερ απο όλο αυτό το πλήθος των μεταφορών του βιβλίου.Ας ξεκινήσουμε λοιπόν: