Άνθρωποι και ποντίκια

Το αριστούργημα του Τζών Στάινμπεκ

Ο Τζων Στάινμπεκ

Ένα απο τα βιβλία που διάβασα και με άγγιξαν,τον τελευταίο καιρό,είναι το "Άνθρωποι και ποντίκια" του Τζων Στάινμπεκ.Πρόκειται για ένα έργο,πάνω απ'όλα ανθρώπινο και συγκινιτικό που αγγίζει βαθιά τον αναγνώστη και του μαθαίνει το σκληρό πρόσωπο της ζωής.Αν και ο Στάινμπεκ είναι περισσότερο γνωστός απο "Τα σταφύλια της οργής",το "Άνθρωποι και ποντίκια"κεντρίζει και προβληματίζει όσο κανένα άλλο έργο του αμερικανού συγγραφέα.

Δύο φτωχαδάκια ο Τζόρτζ και ο Λένι ταξιδεύουν απο πολιτεία σε πολιτεία και ψάχνουν απεγνωσμένα για εργασία.Ο Τζόρτζ είναι δυναμικός και αποφασιστικός,ο Λένι είναι νοητικά διαταραγμένος,αν και μυώδης και δυνατός.Το μυαλό του είναι σαν μικρού παιδιού.Εξαιτίας του Λένι,οι δύο φίλοι,έχουν χάσει πολλές ευκαιρίες για εργασία.Κανένας δεν τους εμπιστεύεται,ώσπου τελικά προσλαμβάνονται για δουλειά σε μια φάρμα.Τη δουλειά και την κουβέντα με τον εργοδότη και τους άλλους εργάτες την κάνει αποκλειστικά ο Τζόρτζ,ο οποιος ζητάει απο τον Λένι να μη βγάλει μιλιά και χάσουν μια τόσο καλή δουλειά.Ο Λένι υπακούει,μα η συμπεριφορά του δεν περνάει απαρατήρηρτη απο τους άλλους,όλοι βλέπουν πως ο Λένι είναι ένα παιδί σε σώμα ενήλικα.


Η πέτρα του σκανδάλου δεν αργεί να εμφανιστεί.Πρόκειται για μια προκλητική γυναίκα,τη νύφη του

Το εξώφυλλο του βιβλίου

εργοδότη τους,η οποια φλερτάρει ασυστόλως με όλους τους εργάτες,ακόμα και με τον Λένι.Ο Λένι,δείχνει ενδιαφέρον για αυτή,για κάποιο λόγο του αρέσει.Ο Τζόρτζ προσπαθεί να του εξηγήσει πως είναι νύφη του αφεντικού και πως δεν έχει το δικαίωμα να σηκώνει τα μάτια πάνω της.Μια μοιραία συνάντηση του Λένι,όμως,με τη νεαρή γυναίκα θα είναι ολέθρια για όλους...

Φυσικά,δεν πρόκειται να σας αποκαλύψω τη συνέχεια,που όμως,τονίζω,είναι συγκινητική και φτάνει τον αναγνώστη μέχρι δακρύων.Εγώ τουλάχιστον έκλαψα με την κατάληξη της ιστορίας.

Μπορείτε να ακούσετε τη θεατρική εκδοχή του έργου,όπως παρουσιάστηκε στο ραδιοφωνικό θέατρο,μερικές δεκαετίες πριν εδώ

Το βιβλίο δεν είναι ογκώδες,είναι λιγοστές οι σελίδες του,το μήνυμά του,όμως,είναι τεράστιο.Διαβάστε το και ελπίζω να σας κεντρίσει και να σας προβληματίσει τόσο όσο κι εμένα.Περιμένω τα σχόλια σας και τις παρατηρήσεις σας,όπως πάντα,άλλωστε.Σας χαιρετώ,ως την άλλη ανάρτηση!!!